پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روزى بيكى از ياران خويش فرمود اى بنده خدا ، دوستى كن در راه خدا و دشمنى كن در راه خدا و به‌پيوند در راه خدا زيرا بولايت خدا نتوان رسيد مگر به آنچه گفتم ، و هيچ كس مزه ايمان را نمىچشد اگر چه نماز و روزه‌اش زياد باشد مگر اين چنين شود و برادرى مردم در امروز بيشتر بخاطر دنياست ، براى دنيا با هم دوستى ميكنند و براى آن با هم دشمن ميشوند و اين دوستى و دشمنى نزد خدا سودى ندارد . آن مرد عرضكرد اى پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم چگونه بدانم كه دوستى و دشمنى من در راه خداست و از كجا دوست خدا را بشناسم تا با او دوستى كنم يا دشمن او را بدانم تا دشمنى نمايم ؟ حضرت در آن حال به على عليه السّلام اشاره كردند آن مرد گفت اين ؟ فرمود آرى اينست ولىّ خدا پس دوستش بدار و دشمن او دشمن خداست با او دشمنى كن و دوست او را دوست بدار گر چه قاتل پدر و فرزندان تو باشد و دشمن او را دشمن بدار گر چه آن دشمن او پدرت يا فرزندت باشد « 1 » . 141 - از على بن ابراهيم از . . . از عمرو بن ابى المقدام از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم فرمود من و پدرم از خانه بسوى مسجد رفتيم تا رسيديم بين قبر و منبر ( پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) ناگاه بجمعى از شيعيان برخورديم پدرم به آنها سلام داد و فرمود به خدا قسم من بوى شما و جانهاى شما را دوست دارم پس در اين جهت مرا بپارسائى و كوشش كمك كنيد و بدانيد بولايت ما نميرسيد مگر بپارسائى و جدّيت در عمل هر كس از شما پيروى از كسى مىكند بايد رفتارش هم چون او باشد . شما شيعه خدائيد و شما ياران خدائيد و شما پيشتازان اولين و پيشتازان آخرين هستيد در دنيا بسوى محبت ما و در آخرت بسوى بهشت پيشى گرفتيد ما بضمانت خداوند عز و جل و پيغمبر خدا بهشت را براى شما تضمين كرديم

--> ( 1 ) تفسير امام ص 17